کتاب مجموعه داستان نوجوان خاک خون پرتقال

نگاهم را دوختم به سمت چپ افق؛ خبری از سنگ خضر نبود. بی‌بی برایم گفته بود که خضر نبی تهِ دریا روی این سنگ سیاه می‌نشیند و برای برآورده شدن آرزوهای مردم دعا می‌کند. هر آرزویی که برآورده می‌شود، سنگ بالا می آید و آنهایی که به آرزویشان رسیده‌اند می‌توانند سنگ را ببینند. پوزخند زدم؛ معلوم است که من امروز نمی‌توانستم سنگ خضر را ببینم.